Close Mobile Navigation

DZIENNY RAPORT O KORONAWIRUSIE

4438

liczba zakażeń

3623

nowe zakażenia

815

ponowne zakażenia

osoby, które wyzdrowiały

19

przypadki śmiertelne

5

wyłącznie z powodu
COVID-19

14

choroby współistniejące
wraz z COVID-19

15352

wykonane testy

4696

testy z wynikiem
pozytywnym

6159

zlecenia na testy POZ

Źródło: https://www.gov.pl/web/koronawirus/wykaz-zarazen-koronawirusem-sars-cov-2

Data aktualizacji: 23/09/2022

Pandemia COVID-19 jest naszą rzeczywistością już od ponad 2 lat. Kolejne warianty koronawirusa SARS-CoV-2, takie jak obecnie dominujący Omikron czy wcześniejsza Delta, często dają inne objawy niż na początku światowej epidemii.

Jednocześnie jesteśmy już bogatsi w wiedzę na temat rozprzestrzeniania się wirusa i wiemy, jak można zapobiegać zakażeniom (szczepienia), skutecznie wykrywać przypadki COVID-19 (testy PCR i antygenowe) oraz leczyć chorobę, by zmniejszyć ryzyko jej ciężkiego przebiegu.

DOSTRZEGASZ U SIEBIE OBJAWY COVID-19?

MOŻESZ ZROBIĆ COŚ WIĘCEJ NIŻ TYLKO
PODDAĆ SIĘ KWARANTANNIE

globus

CHOROBA COVID-19

CO POWINIENEŚ WIEDZIEĆ NA TEMAT KORONAWIRUSA

ikona5

Wiele metod leczenia choroby COVID-19 jest dostępnych do stosowania
u osób hospitalizowanych
lub wymaga odpowiedniego
przygotowania ze strony pacjentów.

strzykawka

Mimo że szczepienia zapobiegające chorobie COVID-19 wywołanej przez wirusa SARS-CoV-2 są powszechnie
dostępne, większość populacji na świecie nie otrzymała ani jednej
dawki. Osiągnięcie odporności zbiorowej może zająć wiele lat.

ikona7

Dodatkowe czynniki, w tym pojawiające się nowe warianty wirusa (m.in. Delta i Omikron), potencjalna potrzeba stosowania dawek przypominających oraz
ciągłe wątpliwości wobec szczepień w niektórych społecznościach
również zagrażają postępom w zwalczaniu pandemii koronawirusa.

ikona8

Istnieje pilna potrzeba stosowania leczenia, które pomogą pacjentom
pokonać COVID-19. Dotyczy to zwłaszcza osób, u których występuje zwiększone ryzyko ciężkiego przebiegu choroby.

POZNAJ OBJAWY

Trudno jest odróżnić objawy COVID-19 od objawów grypy czy przeziębienia1. Dodatkowo w zależności od wariantu koronawirusa, z którym mamy do czynienia (Alfa, Beta, Gamma, Delta czy Omikron), choroba może przebiegać zupełnie inaczej. Generalnie jednak objawy zakażenia koronawirusem, na które należy zwrócić uwagę to2:

wysoka gorączka

Wysoka gorączka

kaszel

Kaszel

duszności

Duszność

utrata węchu

Utrata węchu lub smaku

ból mięśni

Bóle mięśni

ból głowy

Ból głowy

biegunka

Biegunka

wysypka

Wysypka

1 rozpoznaj objawy

CZY TO
COVID-19,
GRYPA, CZY
PRZEZIĘBIENIE?

Trudno jest odróżnić objawy COVID-19 od objawów grypy czy przeziębienia.


Jedynym sposobem na potwierdzenie zakażenia wirusem SARS-CoV-2, który wywołuje COVID-19 jest wykonanie testu3.

Możesz zdecydować się na:

test PCR – molekularny test, który wykrywa materiał genetyczny koronawirusa w pobranym wymazie,

test antygenowy – wykrywający obecność antygenów koronawirusa w pobranym wymazie; ten test jest tańszy i szybszy, jednak cechuje się nieco niższą skutecznością w porównaniu z badaniem molekularnym.

tabela
wiecej
2 wykonaj test

COVID-19 – DLACZEGO
TESTOWANIE
I LECZENIE MAJĄ
ZNACZENIE?

Test na COVID-19 – czy to PCR, czy antygenowy – pozwala wykryć zakażenie koronawirusem, a tym samym ograniczyć jego dalsze rozprzestrzenianie się i kolejne fale pandemii

Pamiętaj, że test na koronawirusa można wykonać lub kupić w wielu miejscach:

  • Mobilnych punktach pobrań wymazu
  • Szpitalach
  • Przychodniach
  • Gabinetach lekarskich
  • Laboratoriach
  • Aptekach

Po ponad dwóch latach od wybuchu epidemii COVID-19 wprowadzono nowe zasady testowania w kierunku koronawirusa.
Co musisz wiedzieć?

wiecej

3 podejmij działanie

TWÓJ LEKARZ MOŻE WŁĄCZYĆ LECZENIE, KTÓRE MOŻE CIĘ UCHRONIĆ PRZED CIĘŻKIM PRZEBIEGIEM CHOROBY COVID-19

Twój lekarz może włączyć leczenie, które może Cię uchronić przed ciężkim przebiegiem choroby COVID-19.

Jakie leczenie może zaproponować Ci lekarz, by zmniejszyć prawdopodobieństwo ciężkiego przebiegu choroby COVID-19?

ikona9

Leki przeciwwirusowe

Leczenie przeciwwirusowe działa poprzez zapobieganie możliwości skutecznego namnażania się wirusa SARS-CoV-2 i infekowania większej liczby komórek w ciele. Leki przeciwwirusowe zazwyczaj są najskuteczniejsze, gdy podaje się je na wczesnym etapie choroby COVID-19.

ikona10

Kortykosteroidy i immunomodulujące przeciwciała monoklonalne

Leki te działają poprzez zmniejszenie stanu zapalnego, czyli specyficznej części odpowiedzi immunologicznej organizmu na infekcję spowodowaną koronawirusem. Ta opcja może być korzystna dla osób z ciężkim przebiegiem choroby COVID-19, u których naturalne reakcje odpornościowe mogą być zbyt agresywne i skutkować uszkodzeniem ciała.

ikona11

Przeciwciała monoklonalne przeciwko SARS-CoV-2

Przeciwciała monoklonalne to wytwarzane w laboratorium cząsteczki, które działają jako przeciwciała zastępcze. Przeciwciała monoklonalne dla COVID-19 mogą blokować wirusa, który powoduje COVID-19, przed przyczepianiem się do ludzkich komórek. Utrudnia to koronawirusowi reprodukcję i dalsze wyrządzanie szkód. Przeciwciała monoklonalne mogą również neutralizować wirusa.

wiecej

POZNAJ CZYNNIKI RYZYKA CIĘŻKIEGO PRZEBIEGU
CHOROBY COVID-19

Każdy z nas jest narażony na ryzyko ciężkiego przebiegu COVID-19, jednak istnieją pewne czynniki i choroby, które to ryzyko zwiększają5,6.
Największe ryzyko ciężkiego przebiegu COVID-19 może wiązać się ze zbyt długim czasem między wystąpieniem objawów a wykonaniem testu.

Jeśli więc obserwujesz u siebie jakiekolwiek objawy wskazujące na zakażenie koronawirusem, nie zwlekaj – umów się do lekarza, który może zlecić test.

Do innych czynników zwiększających ryzyko ciężkiego przebiegu choroby należą:

Wiek >60 lat

Nadwaga i otyłość

Choroba nowotworowa

Cukrzyca

Przewlekła choroba nerek

Przewlekła obturacyjna choroba płuc (POChP)

Choroby serca

ciąża

Ciąża

trisomia

Trisomia 21

wysokie ciśnienie

Wysokie ciśnienie krwi

marskość wątroby

Marskość wątroby

obniżona odporność

Obniżona odporność

schorzenia neurologiczne

Schorzenia neurologiczne

nikotynizm

Nikotynizm

astma

Astma

mukowiscydoza

Mukowiscydoza

Pamiętaj! Przed ciężkim przebiegiem COVID-19
najskuteczniej chronią szczepienia!

Jeśli jeszcze się nie zaszczepiłeś, zarejestruj się tutaj

Nie zapomnij też, że są już dostępne dawki przypominające – pełny cykl szczepienia (3 dawki) zapewni Ci największą ochronę i pomoże szybciej uporać się z epidemią.

JAK MOGĘ SIĘ DOWIEDZIEĆ, CZY MAM COVID-19?

JEDYNYM SPOSOBEM, ŻEBY POTWIERDZIĆ, CZY MASZ COVID-19, JEST WYKONANIE TESTU.

Zrobienie testu na obecność wirusa jest proste: w większości przypadków lekarz lub pielęgniarka pobierają wymaz z nosa. Wynik można uzyskać w ciągu 1–3 dni w przypadku testu PCR lub w ciągu 15–30 minut, jeśli stosujesz szybki test antygenowy7.


Test na obecność koronawirusa można wykonać lub kupić w wielu miejscach.

wykonaj test

WYKONAJ TEST

sprawdź
wizyta u lekarza

WIZYTA U LEKARZA

sprawdź
ulotka

ULOTKA

sprawdź

NAJCZĘŚCIEJ ZADAWANE PYTANIA

Poniższa sekcja przygotowana przez Prof. Annę Piekarską z Kliniki Chorób Zakaźnych
i Hepatologii UM w Łodzi

Gdzie najczęściej mogę ulec zakażeniu wirusem SARS-CoV-2?

Badania epidemiologiczne pokazują, że wirusem SARS-CoV-2 najczęściej zarażamy się w pracy i w domu. W tych miejscach przebywamy długo, mamy bliski kontakt z osobami znajdującymi się w tych samych pomieszczeniach i oczywiście w warunkach domowych nie nosimy maseczek. Powoduje to, że choroba dotykająca jednego domownika oznacza najczęściej zakażenie u wszystkich. Poza miejscami, gdzie spędzamy najwięcej czasu, zakażeniu można ulec w każdym miejscu publicznym, gdzie mamy kontakt bezpośredni z osobami chorymi lub w okresie wylęgania zakażenia. Wirus SARS-CoV-2 mutował w trakcie 2 lat pandemii, a jego kolejne mutacje niosły ze sobą coraz większą zakaźność. Szczególnie zakaźnym okazał się ostatni wariant zwany wariantem Omicron, który zdominował zakażenia poprzednimi wariantami. W tym przypadku, nawet krótki i przelotny kontakt z zakażonym, może zakończyć się chorobą.

Czy maseczki chronią przed zakażeniem?

Nie ma najmniejszych wątpliwości, że profesjonalne maseczki zakrywające nos i usta doskonale chronią przed zakażeniami SARS-CoV-2. Można się było o tym przekonać w praktyce, gdy personel szpitalnych oddziałów dla chorych na COVID-19, mający codzienne narażenie na zakażenia, nie ulegał tymże zakażeniom od pacjentów w okresie wielu miesięcy, gdy jeszcze nie było szczepień przeciw SARS-CoV-2. Drogi oddechowe personelu były chronione właśnie maseczkami, a dodatkowa ochrona oczu i skóry rąk uzupełniała tylko zabezpieczenie. Należy jednak podkreślić, że maseczki działają tylko wtedy, gdy są odpowiedniej jakości i są prawidłowo używane. Maski niechroniące nosa nie będą skuteczne.

Ile czasu mija pomiędzy zakażeniem a pojawieniem się pierwszych objawów choroby?

Czas pomiędzy zakażeniem a wystąpieniem objawów choroby (tzw. okres inkubacji) zależy od wariantu wirusa SARS-CoV-2. W pierwszym okresie pandemii wykazano, że wynosił on od 3 do 14 dni. Obecnie dominujący wariant Omicron ma krótszy okres inkubacji, a objawy zakażenia ujawniają się pomiędzy 2 a 5 dniem po kontakcie z chorym.

Kiedy należy wykonać test w kierunku zakażenia SARS-CoV-2 po kontakcie z chorym?

Odpowiedź na to pytanie jest uwarunkowana długością okresu inkubacji choroby. Przede wszystkim należy wykonać test w każdym przypadku pojawienia się jakichkolwiek objawów chorobowych, nawet pozornie niezwiązanych z zakażeniem dróg oddechowych (bóle głowy, bóle brzucha, osłabienie). U osób z objawami choroby wystarczającą metodą badania jest test antygenowy. Jeśli żadne objawy patologiczne nie występują, można wykonać badanie w 5-6 dobie po kontakcie. Należy jednak zaznaczyć, że u osób bezobjawowych powinien być wykonany test metodą PCR, bowiem czułość testów antygenowych jest w tych przypadkach niezwykle niska (30%-50%).

Czy mogłem/am przebyć zakażenie bez objawów choroby i jak to sprawdzić?

Odpowiedź organizmu na zakażenie jest bardzo indywidualna. Jest możliwe przechorowanie zakażenia SARS-CoV-2 bez objawów klinicznych, czego przykładem są dzieci, u których objawy kliniczne często nie występują. Jeśli podejrzewamy, że w ten sposób przeszliśmy zakażenie, można oznaczyć w surowicy przeciwciała przeciw SARS-CoV-2 – całkowita ilość przeciwciał. Należy jednak zaznaczyć, że wynik pozytywny nie pozwala na uzyskanie statusu ozdrowieńca. Taki status można uzyskać jedynie w przypadku potwierdzenia zakażenia odpowiednim testem.

Czy konieczna/ potrzebna jest ocena przebycia zakażenia (badanie poziomu przeciwciał) przed szczepieniem przeciw SARS-CoV-2?

Badanie obecności przeciwciał przed planowanym szczepieniem przeciw SARS-CoV-2 nie jest ani konieczne, ani potrzebne. Po pierwsze – nie zostało jak dotąd ustalone miano ochronne przeciwciał, tzn. nie wiemy dokładnie, przy jakiej ich wartości jesteśmy niepodatni na zakażenie. Po drugie – nawet jeśli w danej chwili poziom przeciwciał po przechorowaniu zakażenia wydaje nam się wysoki, to może on szybko spadać i w krótkim czasie nasza odporność wygaśnie. Szczepienie – znacznie ją wzmocni w większości przypadków i wydłuży okres ochrony przed chorobą.

Czy należy szczepić osoby, które przebyły zakażenie SARS-CoV-2?

Z powyższych powodów uważa się obecnie, że osoby, które przebyły zakażenie także powinny być szczepione, niezależnie od wygenerowanej odpowiedzi poszczepiennej.

Kiedy można bezpiecznie szczepić ozdrowieńców?

Zaleca się rozpoczęcie cyklu szczepień przeciw SARS-CoV-2 po 4 tygodniach od wykrycia zakażenia, lub od zakończenia hospitalizacji, jeśli przebieg choroby był ciężki.

Jakie są przeciwwskazania do szczepień?

Lista przeciwwskazań do szczepień przeciw SARS-CoV-2 istotnie się skróciła w miarę obserwacji setek milionów zaszczepionych osób. Obecnie najistotniejszym i trwałym przeciwwskazaniem do szczepień jest udokumentowany wstrząs anafilaktyczny w przeszłości, niezależnie od tego jaka była jego przyczyna (leki, szczepionki, ukąszenia owadów, żywność). Ponieważ u takich osób istnieje istotne ryzyko ponownego wystąpienia wstrząsu, szczepienie jest przeciwwskazane. Czasowym przeciwwskazaniem do szczepień są także choroby nowotworowe w okresie intensywnego leczenia onkologicznego lub leczenie immunosupresyjne (także biologiczne) w dużych dawkach. Powodem odroczenia szczepienia w takich wypadkach jest niewielka szansa na uzyskanie dobrej odpowiedzi poszczepiennej w trakcie podawania leków silnie wpływających na sprawność układu immunologicznego, a nie obawa przed działaniami niepożądanymi szczepionki. Po zakończeniu takiego leczenia, pacjenci zdecydowanie powinni być poddani szczepieniom, gdyż są w grupie ryzyka ciężkiego przebiegu COVID-19. Bardzo względnym przeciwwskazaniem do szczepień są choroby autoimmunologiczne. Jeśli któraś z tych chorób przebiega wyjątkowo ciężko i są uzasadnione obawy, że szczepienie może nasilić objawy chorobowe, należy oczywiście od niego odstąpić. W każdym przypadku taką decyzję powinien jednak podjąć lekarz prowadzący chorego. Wbrew powszechnej opinii, przebycie choroby zatorowo-zakrzepowej nie jest przeciwwskazaniem do szczepień. Sama szczepionka nie wywołuje zatorów, a opisywane zatorowe powikłania szczepień dotyczą wąskiej grupy pacjentów obarczonych szczególnymi cechami układu immunologicznego. Należy także dodać, że w przebiegu COVID-19, ryzyko wystąpienia zatorowości jest kilkadziesiąt/kilkaset razy większe niż w wyniku szczepienia. Osoby, które przebyły chorobę zatorową mogą być narażone szczególnie na powikłanie tego typu, jeśli zachorują na COVID-19, dlatego też nie powinny unikać szczepienia. Należy zaznaczyć, że większość chorób przewlekłych układu sercowo-naczyniowego, płuc, nerek, wątroby oraz otyłość są wskazaniami, a nie przeciwwskazaniami do szczepień, gdyż stwarzają ryzyko ciężkiego przebiegu COVID-19 i zgonu.

Czy można szczepić kobiety w ciąży i matki karmiące piersią?

COVID-19 może przebiegać bardzo ciężko, a nawet doprowadzić do zgonu w przebiegu ciąży. W dwuletnim okresie pandemii nie było czasu na przeprowadzenie badań klinicznych szczepionek przeciw-SARS-CoV-2 u ciężarnych i karmiących, jednak doświadczenia codziennej praktyki wskazują, że szczepienia te są całkowicie bezpieczne dla przyszłych mam. W oparciu o dotychczasowe obserwacje, wszystkie Towarzystwa Naukowe z obszaru ginekologii i chorób zakaźnych, jednoznacznie zalecają szczepienie przeciw SARS-CoV-2 w ciąży i u matek karmiących, podobnie jak to jest w przypadku grypy czy WZW B. Szczepienie ciężarnej nie tylko nie stanowi zagrożenia dla niej ani dla płodu, ale dodatkowo ma też tę zaletę, że dzieci urodzone przez zaszczepione matki są po urodzeniu odporne na zakażenie.

Jakie jest ryzyko zachorowania na ciężką postać COVID-19?

W kolejnych falach pandemii, aż do pojawienia się wariantu Omicron, ryzyko ciężkiej postaci COVID-19 szacowano na około 20%. W przebiegu zakażenia wariantem Omicron, ciężka postać zakażenia z zapaleniem płuc i niewydolnością oddechową występuje bardzo rzadko (mniej niż w 5% przypadków). Wystąpienie ciężkiej postaci choroby jest najprawdopodobniej uwarunkowane genetycznie, ale najczęściej obserwujemy to zjawisko u osób po 60 roku życia, obciążonych ciężkimi chorobami przewlekłymi oraz osób otyłych i palących papierosy.

Co powinniśmy mieć w domu w czasach pandemii, co będzie nam niezbędne w przypadku zachorowania na COVID-19?

Z uwagi na przebieg choroby zalecałabym posiadanie w domu sprawnego termometru, pulsoksymetru (urządzenie do pomiaru saturacji, czyli utlenowania krwi) oraz leków przeciwgorączkowych. Należy także znać numer telefonu do lekarza Podstawowej Opieki Medycznej oraz byłoby dobrze mieć dostęp do internetu, gdyż istnieje w Polsce możliwość zdalnego monitorowania chorych na COVID-19 w warunkach domowych (Domowa Opieka Medyczna – DOM). Absolutnie nie zalecam posiadania koncentratora tlenu, bowiem w przypadku zwiększonego zapotrzebowania na tlen (spadek saturacji poniżej 94%), konieczna jest hospitalizacja, a nie leczenie tlenem w warunkach domowych.

Kiedy wykonywać testy w kierunku SARS-CoV-2 w okresie pandemii?

W okresie pandemii wszystkie objawy infekcji (katar, ból gardła, kaszel, zaburzenia smaku, gorączka, duszność) powinny być powodem wykonania testu w kierunku zakażenia SARS-CoV-2. Test jest ponadto zalecany, gdy pojawiają się nowe, nietypowe dla chorego objawy chorobowe (ból głowy, brzucha, wymioty, biegunka, zaburzenia rytmu serca). Po kontakcie z zakażonym, zalecałabym wykonanie testu w 3-5 dobie od kontaktu, jeśli objawy chorobowe nie występują.

Czym różni się test PCR od testu antygenowego?

Test PCR wykrywa obecność materiału genetycznego wirusa SARS-CoV-2 w wydzielinie dróg oddechowych. Jest to test bardzo czuły, który może wykazać obecność zakażenia zanim pojawią się objawy choroby. Z tego powodu zalecany jest jako badania przesiewowe u osób bezobjawowych. Należy jednak pamiętać, że wynik testu PCR może być pozytywny przez wiele tygodni po przechorowaniu zakażenia, gdy chory już nie zaraża. Test antygenowy służy do rozpoznawania zakażenia u osób z objawami choroby. Test ten jest bardzo czuły tylko w wypadku bardzo intensywnego namnażania się wirusa, jakie ma miejsce w okresie zakaźności. Zaletą tego testu jest możliwość wykonania go w każdych warunkach – także domowych oraz niska cena. Trzeba jednak pamiętać, że czułość tego testu u osób bez objawów choroby spada do 30%-50%, tak więc nie nadaje się on do badań przesiewowych.

Czy testy antygenowe kupowane z aptece są wiarygodne?

Zdecydowanie tak. Z obserwacji wynika, że czułość tych testów odpowiada czułości testów antygenowych wykonywanych w warunkach szpitalnych. Jeśli test jest przeprowadzony zgodnie z instrukcją, u osoby z objawami zakażenia, jego czułość wynosi ponad 95%.

Jakie powinno być postępowanie z chorym na COVID-19 w warunkach domowych?

Większość chorych na COVID-19 jest leczona w warunkach domowych. Należy stosować leki przeciwgorączkowe i przeciwbólowe, jeśli jest taka potrzeba oraz – co bardzo ważne – mierzyć saturację krwi pulsoksymetrem 3-4 razy dziennie. Obecnie istnieje możliwość leczenia przeciwwirusowego lekami doustnymi w warunkach domowych. Takie leczenie jest zalecane u osób z czynnikami ryzyka ciężkiej postaci COVID-19. Lek może być zlecony oraz wydany przez lekarza POZ. Udowodnione korzystne działanie mają także steroidy stosowane w formie wziewnej. Absolutnie nie należy jednak stosować sterydów ogólnie (w tabletkach lub zastrzykach), gdyż będą powodowały intensywniejsze namnażanie się wirusa. U osób z niedoborami witaminy D3, zaleca się jej suplementację, natomiast heparyny (stosowane przeciwzakrzepowo) zalecane są tylko u chorych przewlekle leżących lub obarczonych dużym ryzykiem zatorów płucnych z powodu innych chorób. Zdecydowanie przestrzegam przed stosowaniem leków o niepotwierdzonej skuteczności w stosunku do SARS-CoV-2 (jak amantadyna czy arechina) oraz stosowania domowych koncentratorów tlenu w przedszpitalnym okresie choroby. Potrzeba zastosowania tlenu w przebiegu COVID-19 (duszność, spadek saturacji poniżej 94%) oznacza bowiem konieczność pilnej hospitalizacji.

Kiedy należy wezwać Zespół Ratownictwa Medycznego do chorego na COVID?

Podstawą obserwacji chorego na COVID-19 w domu jest pomiar gorączki, saturacji oraz ocena częstości oddechów i tętna. Jeśli których z tych parametrów niepokojąco odbiega od normy, chory ma duszność lub zaburzenia świadomości – konieczne jest wezwanie pomocy medycznej.

Jakie są wskazania do hospitalizacji w przebiegu COVID-19?

Podstawowym wskazaniem do hospitalizacji jest podejrzenie zapalenia płuc w przebiegu tej choroby. Nie wszyscy chorzy odczuwają duszność w przebiegu zapalenia płuc, a podstawowym parametrem wskazującym na rozwijające się zapalenie jest spadek saturacji poniżej 94%. Dlatego tak ważne jest monitorowanie tego parametru u wszystkich chorych.

Na czym polega leczenie szpitalne COVID-19?

W warunkach szpitalnych istnieje możliwość leczenia przeciwwirusowego lekami dożylnymi, podania przeciwciał monoklonalnych przeciw SARS-CoV-2, stosowania leków przeciwzapalnych i modulujących odporność, stosowanych w przypadku zapalenia płuc z niewydolnością oddechową. U pacjentów leżących w szpitalu standardem postępowania jest także stosowanie heparyn celem zapobiegania zatorowości płucnej. W warunkach szpitalnych istnieje ponadto możliwość zastosowania leczenia z wysokimi przepływami tlenu oraz pomocy oddechowej u chorych, którzy tego wymagają.

Jak opiekować się w domu pacjentem po zakończeniu hospitalizacji z powodu COVID-19?

W chwili wypisania ze szpitala u większości chorych leczenie zapalenia płuc zostaje zakończone. Może natomiast istnieć konieczność przedłużonego stosowania heparyny lub doustnych leków przeciwkrzepliwych u pacjentów, u których doszło do zatorowości płucnej w przebiegu choroby. W rzadkich przypadkach, chorzy którzy przeżyli bardzo ciężką postać zapalenia płuc mogą cierpieć z powodu przewlekłej niewydolności oddechowej – w takiej sytuacji może być konieczne przedłużenie leczenia tlenem w warunkach domowych. Pacjent po przechorowaniu COVID-19 wymaga rekonwalescencji, powolnego uruchamiania, przechodzenia coraz dłuższych dystansów samodzielnie, a niekiedy rehabilitacji oddechowej. Pomocne w tym zakresie ćwiczenia można znaleźć na stronach Krajowej Izby Fizjoterapeutów (https://kif.info.pl/fizjoterapia-osob-po- przebyciu-covid-19-nowy-cykledukacyjny- krajowej-izby-fizjoterapeutow/).

Wszelkie poglądy zawarte w niniejszej sekcji odzwierciedlają wyłącznie opinie autora i nie stanowią reklamy produktów leczniczych w świetle ustawy „Prawo farmaceutyczne”.


COVID-19 = ostra choroba zakaźna układu oddechowego wywołana zakażeniem wirusem SARS-CoV-2.

Niniejszy materiał został dostarczony przez MSD Polska Sp. z o.o. jako ogólna informacja dla pacjentów. Pierwszym źródłem informacji na temat Pana/Pani stanu zdrowia i przebiegu leczenia powinien być lekarz prowadzący, dlatego w razie jakichkolwiek pytań dotyczących stanu zdrowia i przebiegu leczenia proszę zwrócić się do swojego lekarza.


Referencje:

1. Mayo Clinic Staff. COVID-19, cold, allergies and the flu: What are the differences? Published May 18, 2021. Accessed August 16, 2021. https://www.mayoclinic.org/diseases-conditions/coronavirus/in-depth/covid-19-flu-and-allergies-differences/art-20503981.

2. Symptoms of COVID-19. Centers for Disease Control and Prevention. Accessed Sptember 13, 2021. https://www.cdc.gov/coronavirus/2019-ncov/symptoms-testing, symptoms.html.

3. Mayo Clinic Staff. COVID-19, cold, allergies and the flu: What are the differences? Published May 18, 2021. Accessed August 16, 2021. https://www.mayoclinic.org/diseases-conditions/coronavirus/in-depth/covid-19-cold-flu-and-allergies-differences/art-20503981

4. Interim Guidance for Antigen Testing for SARS-CoV-2. Centers for Disease Control and Prevention. Updated June 14, 2021. Accessed August 4, 2021. https://www.cdc.gov/coronavirus/2019-ncov/lab/resources/antigen-tests-guidelines.html

5. People with Certain Medical Conditions. Center for Disease Control and Prevention. Accessed September 22, 2021. https://www.cdc.gov/coronavirus/2019-ncov/need-extra-precautions/people-with-medical-conditions.html.

6. Docherty AB, Harrison EM, Green CA, et al. Features of 20 133 UK patients in hospital with covid-19 using the ISARIC WHO clinical characterisation procotol: prospective observational cohort study. BMJ 2020; 369: m1985. doi: 10.1136/brnj.m1985.

7. Siddiqi HK, Mehra MR. COVID-19 il ness in native and immunosuppressed atates: a clinical-therapeutic staging proposal. J Heart Lung Transplant 2020; 39(5): 405–407. doi: 10.1016/j.healun.2020.03.012.


COVID-19: Omikron, Delta i wcześniejsze warianty – jakie dają objawy, kiedy zrobić test i co ze szczepieniami?

Pandemia COVID-19 – choroby wywoływanej przez koronawirusa SARS-CoV-2 – została ogłoszona przez Światową Organizację Zdrowia 11 marca 2020 r. Od tego czasu doszło do masowych zakażeń na całym świecie. Do Pandemia COVID-19 – choroby wywoływanej przez koronawirusa SARS-CoV-2 – została ogłoszona przez Światową Organizację Zdrowia 11 marca 2020 r. Od tego czasu doszło do masowych zakażeń na całym świecie. Do momentu pojawienia się szczepień oraz bardziej powszechnego stosowania testów na obecność wirusa choroba ta zbierała tragiczne żniwo. Poniżej znajdziesz pigułkę wiedzy o historii pandemii, różnych wariantach koronawirusa i ich objawach. Dowiesz się też, kiedy wykonać test oraz jakie są możliwości szczepienia.

Pandemia – krótka historia koronawirusa COVID-19

Pandemia koronawirusa trwa od wiosny 2020 roku. W Polsce obecnie nie odczuwa się takiego nasilenia skali zakażeń, jak to miało miejsce przed wprowadzeniem szczepień. Nie oznacza to jednak, że globalna epidemia koronawirusa ustała. Według ekspertów wirus ewoluuje i wciąż będą mogły się pojawiać jego nowe warianty. Już teraz naukowcy wykrywają coraz to nowe mutacje, które mogą się różnić właściwościami. Chodzi tu m.in. o takie zmienne jak zdolność do rozprzestrzeniania, stopień nasilenia choroby oraz podatność na działanie leczenia czy szczepień.

Alfa, Delta, Omikron i inne – różne mutacje koronawirusa

Na początku epidemii w naszym kraju najbardziej rozpowszechniony był wirus w wariancie nazwanym Alfa. Jednak wirusy mutują niezwykle szybko i kolejne warianty pojawiały się i znikały bardzo dynamicznie. Jednym z przełomowych momentów było rozprzestrzenienie się w Polsce (jak i w wielu innych miejscach na świecie) wariantu Delta, zwanego też indyjskim (to tam bowiem odnotowano znaczny wzrost nowych zakażeń). Amerykańskie CDC (Centra Kontroli i Prewencji Chorób) podały*, że jest to mutacja ponad dwa razy bardziej zakaźna niż inne odmiany koronawirusa. Później w wielu krajach została ona w znaczący sposób wyparta przez inny wariant – Omikron**. Charakteryzuje się on niezwykle szybkim tempem rozprzestrzeniania, za to wywołuje raczej słabsze objawy choroby. Już wiadomo, że powstała także kombinacja wariantów Delta i Omikron (nadano jej nazwę Demikron). Ile pojawi się ich jeszcze – tego nikt dokładnie nie potrafi oszacować. Można jednak uznać, że koronawirus SARS-CoV-2 pozostanie z nami na zawsze. Najważniejsze jest zatem to, aby odpowiednio na niego reagować.

Objawy zakażenia wirusem i choroby COVID-19

Objawy zakażenia poszczególnymi wariantami koronawirusa mogą być nieco odmienne. Nierzadko trudno je też odróżnić od tych towarzyszących grypie czy przeziębieniu. Do zazwyczaj pojawiających się objawów COVID-19 należą: kaszel, gorączka, bóle mięśni, ból gardła, zmęczenie, katar lub zatkany nos, utrata smaku i/lub węchu. Można zatem uznać, że nie są one bardzo swoiste i mogą był łatwo pomylone z symptomami innych chorób. Uważa się więc, że jedyną wiarygodną metodą potwierdzającą zakażenie koronawirusem jest test.

Test do wykrycia obecności wirusa SARS-CoV-2 – PCR lub antygenowy

Testy na obecność koronawirusa są obecnie szeroko rozpowszechnione. Występują one w dwóch podstawowych typach: test antygenowy oraz metodą RT-PCR (zwany zwykle po prostu PCR). Test antygenowy to tzw. szybki test. Wynik można otrzymać w przeciągu już 15-30 minut. Test antygenowy zleca lekarz w wypadku pojawienia się niepokojących objawów, a także np. przed przyjęciem pacjenta do szpitala. Jest on wykonywany bezpłatnie. Z kolei test PCR to badanie genetyczne, w którym oznacza się obecność RNA koronawirusa. Na jego wyniki czeka się nieco dłużej – od 1 do 3 dni.

Testy można obecnie zrealizować w wielu różnych miejscach – mobilnych i stacjonarnych punktach pobrań, laboratoriach, przychodniach, szpitalach czy aptekach. W ich ramach zwykle lekarz lub pielęgniarka musi pobrać wymaz z nosogardzieli. Nie jest to badanie inwazyjne.

Epidemia COVID-19 a szczepienia

Szczepienia są bardzo ważnym elementem ograniczania skali epidemii koronawirusa. Zmniejszają ryzyko zarówno zakażenia, jak i ciężkiego przebiegu choroby. Obecnie w Polsce szczepienia są dostępne bezpłatnie dla każdego, kto ukończył 5. rok życia i nie ma stwierdzonych przeciwwskazań do przyjęcia preparatu. Wystarczy się zarejestrować, dzięki czemu otrzymasz specjalne e-skierowanie. Szczepienia na COVID-19 wykonuje się w dwóch dawkach i trzeciej dawce przypominającej (w przypadku dzieci w wieku 5-11 lat są to obecnie jedynie dwie dawki).

Objawy COVID-19 a możliwości działania

Oczywiście szczepienie nie gwarantuje tego, że na pewno nie zachorujesz na COVID-19. Uznaje się jednak, że zazwyczaj znacznie łagodzi ono objawy COVID-19. Jeśli już dojdzie do zakażenia, wówczas lekarz może zdecydować o włączeniu leków, które mają na celu niedopuszczenie do ciężkiego przebiegu choroby – szczególnie u osób z grup wysokiego ryzyka. Są to m.in. leki przeciwwirusowe, kortykosteroidy i przeciwciała monoklonalne. Decyzja co do zastosowania takiej terapii i wyboru odpowiednich preparatów należy oczywiście wyłącznie do lekarza

* CDC. What You Need to Know About Variants. https://www.cdc.gov/coronavirus/2019-ncov/variants/delta-variant.html (dostęp: 23.05.2022).

** CDC. MMWR Early Release. https://www.cdc.gov/mmwr/volumes/71/wr/mm7105e1.htm (dostęp: 23.05.2022).